mendizaleak eta haien mendiak

asko eta asko dira udan, neguan, zein opor zubietan Auñamendietara hurbiltzen direnak. sasoi honetan, udako mendi irteerak amaituz doaz eta negukoak datozela deia luzatu gura neuke Auñamendietara edo bestelako mendikatera hurbilduko den orori.

eski garaia bertan dugu, 2 hile barru pistak irekita edukiko ditugu elurra egon ala ez. hara joango gara abiada handian mendi errepide haietatik gure kotxe izugarriekin, hotelean egingo dugu lo, dirutza izugarria ordainduko dugu forfaita erosteko, azken modako eskiak eta jantziak estreinatuko doguz, eta gainera beltzaran itzuliko gara... pentsamolde hori bertan behera utzi eta zelan eta nora goazen pentsatu beharko genuke patxadaz: naturaz gainezka egiten duen mendi inguruetara joango gara, hamaika animaliaren bizilekuak okupatuko ditugu, isiltasuna nagusi den lurraldea zarataz beteko dugu... errespetatu dezagun mendia.

ni eskiatzaile amorratua naiz, eta nik ere, ikasi eta hausnarketa sakona egin beharko neuke. proposatu egiten dudana zera da: al den neurrian, garraio publikoetan hurbildu, hotel txikitzaileak baztertu eta alberge eta ostatu apalak okupatu, pistetan aurkitzen dugun zaztar guztia bildu nahiz eta gurea ez izan, profesionalak ez bagara, eskiak alokatu (eski denek berdin-berdin jeistiko gaituzte pistetatik)... eta batez ere, inguruko mendiak eta haranak disfrutatu eta gozatu, gure helburua eski pistetan mugatu barik.

eski estazioak aukeratzeko orduan, boikota egin diezaiegun txikizio handien egiten dituztenei! ( gehien esaten dut, txikizioa denek egiten baitute euren neurrian...)

euskal herrian, badugu turismoak eragindako astakeri galanta nafarroa eta zuberoa artean. larra-belagoako eski pistak. larrako karst-a suntsitu eta eski pistak egin dituzte inguru natural oso aberatsa arrisku bizian jarriz.

dagonilak 5

"mer de Glace"-n igarotako aurreneko gaua guztiz berezia izan da. batetik, altuerak gugan sortutato zentsazio berezia, bestetik, mendi eta paraje ederrez inguraturik igaro genuelako gaua.

haizeak protagonismoa bereganatu zuen gau osoan zehar. ez zuen atsedenik eman. goizean, kanpin dendako bigarren kapa haizeak eraman ote zuen beldur ginen baina hor jarraitzen zuen tinko.

deskantsu eguna hartu genuen hau. goizeko 8retan jeiki ginen, dendak atondu eta goizeko 11etarako goiko aterpean geunden. deskantsu egun honetan, gure gorputzak asko eskertu zuen aterpera egindako bisita:komun garbiak, ura komunetan debalde ( tabernako ur botila 6€!!!)... baina batez ere janari beroa. han igaro genuen egun osoa. goizeko 11etatik gaueko 7rak arte.

bazkal orduan, sandwich moduko batzuk jan genituen, gero "chocolau chaud" txokolate bero batzuk. hau 15 €-ren truke...

ni oso ondo aurkitu nuen nire burua, ostera, han aterpean bazeuden etengabe botaka zebilenak ere. aurpegi zuri-zuriak, izendi hotzekin...

afaritarako, oilaskoa kurrian, arroza, entsalada eta pastel bana jan genuen 20€ren truke.

afarian, ustaritzeko euskaldun batekin berbetan ibili ginen. urrengo egunean, gailurra egin gura genuela esan genion eta aholku txikiren bat eman zigun.

aterpetik irten baino lehenago, berriro eman genion begiratu bat meteorologi parteari. "soleil" eta apur bat "vent" altueran.

aterpetik dendetara dagoen ordu erdiko bidea isil-isilik egin genuen. bakoitzak bere igoera perfektuan zuen burua murgildurik. dena ederra eta perfektua izango zela esaten genion geure burueri. beldur apurrra ere bagenuen. ez ginen inoiz 5000m-tatik hain hurbil ibili ta horrek errespetu izugarria sortzen zuen gugan.

altuerari ondo aklimatatuta gaude? bidea hau ez da larregi gatza izango guretzat? fisikoki moldatuko gara? ...

lotu ginen 11:30tan esnatzeko eta 12:30tan martxan jartzeko.

lotara sartu ginen mer de glacen arratsaldeko 8retan, oso berandu egia esanda. gau horretan ez genuen zertan lotan gelditu beharrik ametsetan egiteko... esnatuta ere leku honetan edozeinek amets egiten du inguruko parajeak betiko ikusteko, bazter guztiak ezagutzeko...